miércoles, 20 de enero de 2010

Antonio Orozco

1. Por más que uno quiera y más díficil sea cuando toca esperar se espera. (Tour 2005)



















2. Malditas sean las palabras, porque ahora son las cadenas de mis sentimientos.(Semilla del Silencio)




















3. Aquel que no se enamora cada día está perdido. Cada día de ti. (El principio del comienzo)

martes, 19 de enero de 2010

Que é a vida?

A vida é vivir. Non é unha cousa, é un proceso. Non hai forma de coñecer o que é a vida máis que vivindo, estando vivo, fluíndo, discurrindo con ela. Se buscar o significado da vida nalgún dogma, en unha determinada filosofía, en unha teología, da por seguro que te perderás o que é a vida e o seu significado. A vida non te está esperando en ningunha parte, estate sucendendo. Non se encontra no futuro como unha meta que tes que alcanzar, está aquí e ahora, en este mismo momento, no teu respirar, na circulación do teu sangue, no latir do teu corazón. Calquer cousa que seas é a túa vida, e se te pos a buscar significados en outra parte, perderala. A vida é inseguridade. A cada momento dirixese cara unha inseguridad maior. É un apostar. Un nunca sabe o que vai siceder. E é bonito que un nunca o sepa. Se fora predecible, non valdría a pena vivir a vida. Se todo fora como che gustaría que fose e se todo fora unha certeza, non serías un home, serías unha máquina. Solo existen certezas e seguridades para as máquinas. A mellor forma de perder a vida é ter unha certa actitude ante ela. As actitudes teñen a súa orixe na menta, e a vida supera a mente. As actitudes son as nosas creacións, son os nosos prexuizos, as nosas invencións. A vida non e creada por nós; ó contrario, nós somos solo ondas no lago da vida.Que clase de actitude pode ter unha ola con respecto ó océano? Que tipo de acitude pode ter unha folla de herba cara a Terra, a Lúa, o Sol, ou as estrelas? Todas as actitudes son egoístas, todas as actitudes son estúpidas.

Os meus mellores amigos.

Creo que por sorte me podo considerar afortunada por ter ó meu lado ós amigos que teño. En ningún momento me fallan, e sempre me demostran, día a día, o moito que lles importo e que podo contar con eles para o que queira. Paso miles de momentos ó seu lado. Algúns increíbles. Outros tristes. Outros de moitas risas. Pero sempre xuntos, e demostrando que sempre, pase o que pase, estaremos xuntos. Gústame escoitalos. Darlle consellos da mellor forma posible. Demostrarlle que poden contar conmigo para o que queiran, que os quero. Pero por suerte, eles tamén fan o mismo. Tamén me demostran sempre que para todo estarán conmigo. É unha alegría despertar sabendo que estás rodeada desas maravillosas personas.
Por todo, GRACIAS AMIGOS.